[Flaptekst]: Arthur van Amerongen (1959) woont in de Algarve. Het wemelt er van de Nederlanders die de sombere Hollandse winters willen ontlopen. Zon, strand en kroeg zorgen voor gegarandeerd vertier. Maar achter alle pret gaat veel verborgen leed schuil. Arthur schrijft wekelijks vanuit de Algarve zijn geruchtmakende columns voor de Volkskrant en HP/De Tijd. Eerder was hij correspondent in het Midden-Oosten en werkte voor onder andere Vrij Nederland, Het Parool, De Groene Amsterdammer en de VPRO. Arthur won de Nipkowschijf en de Prijs voor de Dagbladjournalistiek. Op reis door de Algarve met Arthur van Amerongen is zijn negende boek. Je leest hierin alle hoogtepunten uit de Volkskrant en HP/De Tijd en de briefwisseling Wodka& Bacalhau met Pieter Waterdrinker. Het voorwoord is van Özcan Eus Akyol. Eerder verschenen onder meer het voor de AKO Literatuur Prijs genomineerde Brussel:Eurabia, Mambo Jambo en Mijn moeder is gek. Samen met Rob Hoogland schreef hij Het Grote Foute Jongens Boek. Zon Arthur van Amerongen, daar kan ik van genieten.Jeroen Pauw Chroniqueur van de zelfkant vanuit de Algarve... ontroerend en soms zelfs hartverscheurend. Rob Hoogland - columnist De Telegraaf Arthur van Amerongen; dat is Gerrit Komrij voorbij. Jeroen Vullings - NPO Radio 1 Over het vrijbuitersleven waar brave huisvaders - onze lezers en ik - stiekem van dromen als ze op hun herenrijwiel tussen huis en kantoor pendelen. Philippe Remarque - hoofdredacteur de Volkskrant Het is goed dat de Volkskrant en HP/De Tijd Arthur een podium geven, want daarmee bewijzen ze de letteren een grote dienst. De klassieke schelm is bijna uitgestorven. Alle literatuur is tegenwoordig zo braaf, al was het maar omdat schrijvers van mijn generatie kennis uit boeken belangrijker vinden dan levenservaring. In dat kader beschouw ik Arthur als de laatste der Mohikanen. Hij is iemand die écht wat heeft meegemaakt, op verschillende continenten, en daar ook met smaak en observatietalent over kan verhalen. Özcan Akyol - schrijver en columnist
nl
en
